Ανοχή ή συνενοχή;

Από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ και με προφανή στόχο τα εκλογικά οφέλη, υπάρχει το κάλεσμα προς το ΚΚΕ (υποκριτικό κατά την άποψη μου) να δείξει ανοχή σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας του ΣΥΡΙΖΑ ώστε να «κυβερνήσει επιτέλους η αριστερά στον τόπο μας». Το επιχείρημα αυτό «δένεται» και με ιστορικές αναφορές (τα περίφημα «ιστορικά λάθη») που τα παλιότερα χρόνια ακουγόταν από τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ σε προεκλογικές περιόδους. Φαίνεται πως ο «ΕκΠΑΣΟΚισμός» του χώρου αυτού έχει ως συνέπεια και τον τρόπο που γίνεται η προεκλογική του προπαγάνδα…
Τι ακριβώς σημαίνει «ανοχή»; Μήπως το ΚΚΕ να απαρνηθεί τις βασικές του θέσεις, αυτές που το κάνουν να ξεχωρίζει στα 96 χρόνια της ιστορίας του; Μήπως να «ρίξει νερό στο κρασί του» και να περάσει στην «απέναντι όχθη» να γίνει δηλαδή ένα κόμμα στήριγμα του αστικού πολιτικού συστήματος; Μήπως τελικά να κάνει «σκόντο» και να μοιράσει και αυτό «ψίχουλα στους εξαθλιωμένους»; Και τότε ποιος ιστορικά θα είναι ο ρόλος ύπαρξης του;
Η τακτική του «ΟΛΑ ή ΤΙΠΟΤΑ» τελικά –παρά τις κατηγόριες προς το ΚΚΕ- είναι ίδιον κάθε παρόμοιου πολιτικού μορφώματος. Να θέλει δηλαδή τους πάντες στο «τσεπάκι του» και εάν κάποιος το αρνηθεί να φορτώνεται τη «διάσπαση»…
Η προεκλογική αυτή τακτική με στόχο την πολυπόθητη αυτοδυναμία (απέναντι στο λαό και τις σύγχρονες ανάγκες του…) θέλει ουσιαστικά συνενόχους. Το θέμα είναι ότι δεν θα βρει εκεί που τους ψάχνει, στο ΚΚΕ!

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Η τέχνη του Walt Whitman

Επόμενο άρθρο

Περιεχόμενο για την Αξιοπρέπεια