Εικόνες εποχής...

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας

Το  καλοκαίρι έγιναν πολλά και θα πρέπει να δώσουν «τροφή» στις σκέψεις μας σχετικά με το πώς διαμορφώνεται η περίφημη «κοινωνική συνείδηση» σε συνθήκες κρίσης…
Εικόνα πρώτη: Ο αριθμός των καλοκαιρινών κάθε είδους πανηγυριών σε όλες τις γωνιές της Ημαθίας , αλλά και της συμμέτοχης του κόσμου ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Και δεν είναι μόνο ότι «η φτώχεια θέλει καλοπέραση» η αιτία…
Εικόνα δεύτερη: Η αγορά εισιτηρίων διαρκείας (κυρίως σε ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, αλλά και γενικότερα) ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Ταυτόχρονα μία ματιά στα καφέ την ώρα που προβάλλονται ποδοσφαιρικοί αγώνες, δείχνει πολλά…
Εικόνα Τρίτη: Μια σειρά θρησκευτικού χαρακτήρα εκδηλώσεις (π.χ περιφορές εικόνων, εορτασμοί ακόμη και «ξεχασμένων» Αγίων κ.α) δείχνει μία έξαρση του θρησκευτικού φαινομένου… Τα φαινόμενα αυτά «πατούν» στη σκληρή κοινωνική πραγματικότητα όπως αυτή έχει διαμορφωθεί στα χρόνια της κρίσης. Η χειρότερεψη του «βιοτικού επιπέδου», η συντριβή ελπίδων και ονείρων, η απογοήτευση από πολιτικά κόμματα και φορείς , η υποχώρηση του «εμείς» απέναντι στο «εγώ», η υποχώρηση του λαϊκού κινήματος, εί ναι «αιτίες» και «αποτελέσματα» που σαν ένα κουβάρι δημιουργούντο γόνιμο έδαφος για να φυτρώνουν παρόμοια φαινόμενα, που στους παλιότερους θυμίζουν άλλες εποχές…
Φυσικά δεν φτάνουν οι διαπιστώσεις. Χρειάζεται η ουσιαστική, πολύπλευρη και σε βάθος εξέταση των φαινομένων, η διερεύνηση των αιτιών τους, η μελέτη της εξέλιξή τους και κυρίως η απόφαση για την αντιμετώπισή τους και όχι ο συμβιβασμός μ’ αυτά!
Η ανθρωπότητα σε καιρούς κρίσης είχε πάντα δύο δυνατότητες. Η μία να «αυτοκτονήσει» και να ζήσει αιώνες στο σκοτάδι. Η άλλη είναι να σταθεί στα πόδια της και κυρίως να χαράξει άλλη πορεία με βάση τις σύγχρονες ανάγκες και τις δυνατότητες της επιστήμης. Η δεύτερη δυνατότητα απαιτεί  ανθρώπους όρθιους που να βαδίζουν στα δύο πόδια και όχι στα τέσσερα. Ανθρώπους που έχοντας οδηγούς υψηλά ιδανικά θα  πάνε «κόντρα στο ρεύμα» και στις σειρήνες του συστήματος, που μέσα από σκληρό αγώνα που θα έχει και θυσίες θα οδηγηθούν στο ξέφωτο. Και εκεί δεν θα έχουν ανάγκη «από κάθε είδους «Θεούς και Βασιλιάδες»
Φυσικά τα παραπάνω δεν θα γίνουν αυτόματα. Η «σκουριά αιώνων» βαραίνει «σαν βραχνάς»  στα μυαλά όλων μας. Όμως θα πρέπει επιτέλους να γίνει το πρώτο βήμα.  Άλλωστε και η μεγαλύτερη πορεία, ξεκινά πάντα από ένα βήμα. Ας λοιπόν δημιουργήσουμε (όπου δεν υπάρχουν) σε πρώτη φάση τα συλλογικά αγωνιστικά μας όργανα προστασίας και διεκδίκησης των στοιχειωδών δικαιωμάτων μας. Ας σκεφτούμε αλλιώς πολιτικά μη ακολουθώντας όσους «κουρέλια κάνουν τα όνειρα μας», ας μην «εναποθέτουμε»  σε άλλους τη σωτηρία μας. Σωτήρες δεν υπάρχουν. Ας γίνουμε εμείς οι πραγματικοί σωτήρες της ζωής μας, παίρνοντας επιτέλους τις ζωές μας στα χέρια μας!

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Επίκαιρη πολιτική δήλωση Γιάννη Παπαγιάννη, μετά την ομιλία κ. Τσίπρα στην Δ.Ε.Θ.

Επόμενο άρθρο

Άρθρο του Θανάση Θεοχαρόπουλου Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου και Υπευθύνου για την Παιδεία του Κινήματος Αλλαγής στη Νέα Σελίδα