Γιάννης Γκογκίδης: Μέλος της Τοπικής Διοίκησης του Περιφερειακού Τμήματος Κεντροδυτικής Μακεδονίας του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (Από την παρέμβαση του στη συγκέντρωση ενάντια στον ΕΝΦΙΑ στη Βέροια)

 

Από την πρώτη στιγμή που εκδηλώθηκε στη χώρα μας η οικονομική κρίση αντί όλοι να συμφωνήσουμε, ότι αυτό που προέχει είναι να βρούμε το μαύρο κουτί με τα αίτια της συντριβής της ελληνικής οικονομίας και να καταμεριστούν προσωπικές ευθύνες (όπως στην Ισλανδία), οι κυβερνώντες επιδόθηκαν σε ένα σαφάρι επιβολής νέων φόρων.

Όλοι αποδέχονται ότι η επιβολή του φόρου κατοχής, γνωστού ως ΕΝΦΙΑ, είναι η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της υπομονής της ελληνικής  κοινωνίας.  

Γιατί ο ΕΝΦΙΑ είναι ένας ακόμη άδικος, μεροληπτικός και αναποτελεσματικός φόρος της μνημονιακής περιόδου

1.- Επιβάλλεται χωρίς πρόνοια για τη φοροδοτική ικανότητα του πολίτη, αφού και τα τεκμήρια θεωρούνται πλέον εισόδημα, επειδή μηδενίστηκαν τα πραγματικά εισοδήματα από ολόκληρους παραγωγικούς κλάδους.

2.- Καταργεί έτσι, τη συνταγματική αρχή της φορολογικής ισότητας, με βάση την οποία «οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους» (Σύνταγμα της Ελλάδας, άρθρο 4, παρ.5).

3.- Δεν προστατεύει αυτούς που αντικειμενικά δεν μπορούν να πληρώσουν. Την ώρα που συντελείται μια πρωτοφανής οικονομική αφαίμαξη εμπαίζονται οι αδύναμες οικονομικά ομάδες, με δήθεν εξαιρέσεις από το φόρο. Αφού οι εξαιρέσεις θα πρέπει να ισχύουν σωρευτικά. Μόνον με την προϋπόθεση της μη ύπαρξης ληξιπρόθεσμων οφειλών (στην Εφορία και τα Ασφαλιστικά Ταμεία) εξαιρούνται αυτόματα  2,4 εκατομμύρια πολίτες που χρωστούν στην Εφορία. Έτσι άνεργος με τεκμαρτό εισόδημα από μία κατοικία και ένα αυτοκίνητο θα πρέπει να πληρώσει. 

4.- Φορολογεί την ιδιοκτησία από το πρώτο τετραγωνικό μέτρο, χωρίς να προβλέπει αφορολόγητο όριο και δεν προστατεύει την πρώτη κατοικία και τη μικρή ιδιοκτησία. 

5.- Η κλίμακα του κύριου φόρου για τα κτίρια και τα αγροτεμάχια έχει αρνητική προοδευτικότητα, δηλαδή επιβαρύνονται αναλογικά περισσότερο τα ακίνητα σε περιοχές με μικρότερη τιμή ζώνης.

6.- Παγιώνει την υπέρ φορολόγηση της μικρής και μεσαίας ιδιοκτησίας. Οι φόροι που εισπράττονται πλέον από τα ακίνητα είναι 6,5 φορές μεγαλύτεροι από τα προ κρίσης επίπεδα.

7.- Φοροελαφρύνει όμως σκανδαλωδώς την πολύ μεγάλη ακίνητη περιουσία, αφού στην κλίμακα του συμπληρωματικού φόρου δεν περιλαμβάνει την ανώτερη κλίμακα 2% του ΦΑΠ, που ίσχυε μέχρι σήμερα. Τα νομικά πρόσωπα και οι off-shore εταιρίες με πολύ μεγάλη περιουσία θα πληρώνουν λιγότερο συμπληρωματικό φόρο σε σχέση με τα φυσικά πρόσωπα. Αντίθετα οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα αντιμετωπίσουν νέες επιβαρύνσεις. Αφού π.χ Ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις πάνω από 500 τ.μ. φορολογούνται αναλογικά λιγότερο σε σχέση με τους ιδιοκτήτες ενοικιαζομένων δωματίων.

8.- Απαλλάσσει από το φόρο όλα τα ακίνητα για τα οποία έχει κυρωθεί με νόμο, σύμβαση παραχώρησης του Ελληνικού Δημοσίου. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει τουλάχιστον, την έλλειψη διαπραγματευτικής ικανότητας για τη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος. Οι επιχειρηματίες που θα εκμεταλλευτούν τα ακίνητα που θα αγοράσουν από το Δημόσιο, όπως ο Αστέρας της Βουλιαγμένης, έχουν ιδιαίτερα ευνοϊκή φορολογική αντιμετώπιση. Τα «χρυσά» ακίνητα μέχρι να μεταβιβαστούν σε τρίτους από τον επενδυτή θα εντάσσονται για τον υπολογισμό του ΕΝΦΙΑ στην ευνοϊκότερη φορολογική ζώνη, ενώ θα απαλλάσσονται εντελώς από τον συμπληρωματικό φόρο.     

9.- Φορολογεί ανεξάρτητα από τα χαρακτηριστικά της ιδιοκτησίας (αγροτεμάχια, οικόπεδα, μη ηλεκτροδοτούμενα κτίρια κ.λ.π.).  Επιβαρύνει σημαντικά τις μονοκατοικίες, αφού πέρα από το κτίριο, θα επιβάλλεται επιπλέον φόρος και στο οικόπεδο ή στο αγροτεμάχιο όπου βρίσκεται το ακίνητο. Οι επιβαρύνσεις, ιδιαίτερα στα χωριά είναι δυσβάστακτες, αφού οι μονοκατοικίες είναι ο κανόνας.

10.- Επιπλέον πρόκειται για φορολόγηση ιδιοκτησίας που είναι όχι μόνο απρόσοδη και πολλαπλά φορολογημένη, αλλά και επιβαρημένη με υποθήκες, κατασχέσεις κ.λ.π.

11.- Η φορολογία στηρίζεται σε πλασματικές - εξωπραγματικές αντικειμενικές αξίες, που δεν συγκρίνονται σε καμία περίπτωση με τις τρέχουσες εμπορικές αξίες.

12.- Τέλος, ο ΕΝΦΙΑ είναι ένας φόρος με ελάχιστη ανταποδοτικότητα. Και αυτό σε αντίθεση με ότι ισχύει στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, όπου ο φόρος ακίνητης περιουσίας κατευθύνεται σε συγκεκριμένες ανταποδοτικές δαπάνες και για αυτό κυρίως αποτελεί πόρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

 

   Η έξοδος από την κρίση είναι φανερό ότι δεν μπορεί να γίνει μόνον με φοροεισπρακτικά μέτρα και ταυτόχρονη μείωση δημοσίων δαπανών, αντί των πραγματικών ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων που χρειάζεται η χώρα, του εξορθολογισμού των δημοσίων δαπανών και της αύξησης των επενδύσεων.

Τα αποτελέσματα της δυσανάλογης βαρύτερης επιβάρυνσης της μικρής και μεσαίας ιδιοκτησίας, οδηγούν σε απόλυτη οικονομική ασφυξία και πραγματική αδυναμία πληρωμής. Γιατί θα συσσωρεύσει νέα ληξιπρόθεσμα χρέη στα ήδη υπέρ χρεωμένα νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Αυτό με τη σειρά του θα οδηγήσει σταδιακά στη δήμευση της περιουσίας, σε πολλές δυστυχώς περιπτώσεις, μέσω της υπέρογκης και άδικης φορολογίας.

   Το παραμύθιασμα λοιπόν, ότι όλα γίνονται για να σωθεί η χώρα, ας λάβει τέλος. Μπορεί να εκτροχιάστηκαν τα οικονομικά μας, αλλά όχι και η λογική μας. (ΦΩΤΟ από την κινητοποίηση)

                                   

 

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.