Μίλησε για «αστάθεια σε πολλές κοινωνίες» και «τεκτονικές ανατροπές σε αυτό που κατανοούμε ως πολιτική, με αυτά που συμβαίνουν στην άλλη μεριά του ατλαντικού» κάνοντας αναφορά σε «πρωτοφανείς εξαγγελίες προαναγγέλλοντας και γεωστρατηγικές μεταβολές, αλλαγές στις ζώνες επιρροής».
Όμως οι «γεωπολιτικές αναλύσεις» του πρωθυπουργού δεν αφορούν έναν γενικά και αόριστα «ασταθή κόσμο». Αφορούν το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα που όλα τα κόμματα του συστήματος υπηρετούν, είναι οι νόμοι του, είναι τα αγιάτρευτα αδιέξοδά του και οι μεγάλες αντιφάσεις του.
Οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι και η με όλους τους τρόπους -με εξαγγελίες και με ενέργειες επί του πεδίου - κλιμάκωση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών προκύπτουν από την «κανονική» λειτουργία του καπιταλισμού, από την «σταθερότητα» του.
Μάλιστα, η ελληνική κυβέρνηση, με την στήριξη και την ανοχή όλων των κομμάτων του ευρωατλαντικού τόξου, πρωτοστατεί στους θανάσιμους σχεδιασμούς των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, στις πολεμικές συγκρούσεις και στα παζάρια για την μοιρασιά της λείας, ακριβώς γιατί αυτό αφορά τη «σταθερότητα» των συμφερόντων των μονοπωλιακών ομίλων που φέρνει μεγάλους κινδύνους για τη ζωή του λαού.
Είναι ενδεικτικό ότι ο πρωθυπουργός όπου σταθεί και όπου βρεθεί για την νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ, στην οποία αναφέρεται όταν μιλά για «πρωτοφανείς εξαγγελίες», δηλώνει πως η «Ελλάδα έχει τις καλύτερες σχέσεις από ποτέ».
Με τη γνωστή υποκρισία του σάπιου αστικού πολιτικού συστήματος αναφέρθηκε για μια περίοδο που «παγκόσμιοι οικονομικοί παράγοντες διεκδικούν το ρόλο διαμορφωτή της κοινής γνώμης πολιορκεί τον δυτικό πολιτισμό της δημοκρατίας». Φυσικά ο Μάσκ, τον οποίο εννοεί, είναι ίδιος με το κάθε κοινωνικό παράσιτο, που παρεμβαίνει στην κοινωνική ζωή επιδιώκοντας την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της αστικής τάξης και των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών που στηρίζει. Στο «δυτικό πολιτισμό, της δημοκρατίας» έχει «ανθίσει» ο Μάσκ, ο Μέρντοχ, ο Ζάκενμπεργκ, ο Σόρος, ο Μπέζος, ο Γκέιτς και κάθε άλλος διεθνής η προφανώς και εγχώριος καπιταλιστής που αξιοποιεί το διαδίκτυο και τα ΜΜΕ για να υπερασπιστή τα συμφέροντα του και της τάξης που ανήκει.
Σε κάθε περίπτωση αυτές τις «τεκτονικές ανατροπές» ο ελληνικός λαός δεν πρέπει καθόλου να τις φοβηθεί. Αντίθετα, πρέπει να τα συνειδητοποιήσει έγκαιρα, τώρα, και ακόμα πιο πλατιά, να τις αξιοποιήσει στην πάλη του και σε συμπόρευση με το ΚΚΕ να επιδιώξει να βαθύνει τις ρωγμές που υπάρχουν σήμερα σ’ αυτό το διεφθαρμένο σύστημα, μέχρι να γίνουν ρήγματα αυτές οι ρωγμές, μέχρι την τελική ανατροπή του.















