Δύσκολες ώρες για τον ...μεγαλύτερο και ισχυρότερο στρατό του κόσμου. Ο διοικητής των αμερικάνικων δυνάμεων που επιχειρούν στον Κόλπο γράφει τη μια έκθεση μετά την άλλη για τις αεροπορικές και πυραυλικές επιθέσεις σε βάρος του Ιράν που δεν μπορούν να προκαλέσουν άλλη καταστροφή, ούτε να ασκήσουν μεγαλύτερη πίεση. Οπότε, δεν έχει νόημα ... Περισσότερα
«Ευτυχώς δεν χάθηκαν ζωές...»
από Η Άλλη Άποψη
Ο πρωθυπουργός, σε δηλώσεις του μετά την καταστροφική πυρκαγιά στην Αττική, επανέλαβε το πολυφορεμένο «Ευτυχώς δεν χάθηκαν ανθρώπινες ζωές». Από την πυρκαγιά στο Μάτι και μετά,αποκλειστικό κριτήριο της «επιτυχούς» διαχείρισης μιας μεγάλης καταστροφής είναι το πόσο κινδύνευσαν ανθρώπινες ζωές.Αντίστοιχα, το απόλυτο μέτρο «πρόληψης» για όλες τις κυβερνήσεις είναι οι εκκενώσεις ολόκληρων περιοχών που βρίσκονται στο επίκεντρο του φυσικού φαινομένου ή κινδυνεύουν απ' αυτό.
Ακόμα όμως και οι εκκενώσεις γίνονται χωρίς σχέδιο,με μια απλή ειδοποίηση να απομακρυνθούν οι κάτοικοι, με δική τους «ατομική ευθύνη» στον τρόπο μετακίνησης. Ακόμα και η κατεύθυνση που θα ακολουθήσει ο καθένας είναι ζήτημα προσωπικής επιλογής, γεγονός που αυξάνει τους κινδύνους όταν μιλάμε για απομονωμένες περιοχές, χωρίς πρόσβαση σε σύγχρονο οδικό δίκτυο, όπου ο κόσμος δεν έχει πολλές διαφορετικές εναλλακτικές για να απομακρυνθεί.
Θυμίζουμε άλλωστε ότι οι περισσότεροι από τους νεκρούς στην πυρκαγιά της Ηλείας το 2007, κυρίως στο χωριό Αρτέμιδα, έχασαν τη ζωή τους όταν στην προσπάθεια να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, εγκλωβίστηκαν στο δρόμο από τις φωτιές.
Στην πραγματικότητα, η λογική των προληπτικών εκκενώσεων «κοστίζει» λιγότερο οικονομικά και πολιτικά.Γι' αυτό αποτελεί πανάκεια από όλες τις κυβερνήσεις και όχι μέτρο πρόληψης ενταγμένο σε ένα γενικότερο ολοκληρωμένο σχεδιασμό αντιμετώπισης των φυσικών καταστροφών,που θα μπορούσε με αποτελεσματικότητα να περιορίσει τις ζημιές, να προφυλάξει τα δάση και τις περιουσίες των λαϊκών στρωμάτων.
Αντ' αυτού, το κράτος και οι μηχανισμοί του, όπως η Πολιτική Προστασία, ξεμπερδεύουν με μια προειδοποίηση για «προληπτική εκκένωση» ολόκληρων περιοχών, λέγοντας επί της ουσίας στον κόσμο που κινδυνεύει: «Εγώ σε ενημέρωσα. Τώρα εσύ κόψε το κεφάλι σου. Αν καείς ή πνιγείς, είναι δική σου η ευθύνη». Με τον ίδιο τρόπο «αποθεώνεται» και η χρήση του 112, ενώ στην πραγματικότηταδείχνει τις δυνατότητες που παρέχει σήμερα η τεχνολογία για να οργανωθεί ένα ολοκληρωμένο σύστημα πρόληψης, διαχείρισης και αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών με τις μικρότερες δυνατές ζημιές και απώλειες.