Δύσκολες ώρες για τον ...μεγαλύτερο και ισχυρότερο στρατό του κόσμου. Ο διοικητής των αμερικάνικων δυνάμεων που επιχειρούν στον Κόλπο γράφει τη μια έκθεση μετά την άλλη για τις αεροπορικές και πυραυλικές επιθέσεις σε βάρος του Ιράν που δεν μπορούν να προκαλέσουν άλλη καταστροφή, ούτε να ασκήσουν μεγαλύτερη πίεση. Οπότε, δεν έχει νόημα ... Περισσότερα
54 χρόνια από τη δολοφονία του κομμουνιστή επαναστάτη Ερνέστο Τσε Γκεβάρα
από Η Άλλη Άποψη
Στις 8/10/1967 ο Τσε, σε ηλικία 39 χρόνων, τραυματίζεται σε μάχη στη νότια Βολιβία, στην περιοχή Λα Ιγκέρα, συλλαμβάνεται από τον βολιβιανό στρατό με τη συνδρομή της αμερικανικής CIA και τα ξημερώματα της 9ης Οκτώβρη, όντας τραυματίας, δολοφονείται από Βολιβιανό στρατιώτη.
Οι ιμπεριαλιστές μπορεί να κατάφεραν να δολοφονήσουν τον Τσε, αλλά δεν κατάφεραν να σβήσουν τη φλόγα του αγώνα, γιατί παραμένουν οι λόγοι για τους οποίους αγωνίστηκε: Η ταξική εκμετάλλευση και καταπίεση, η φτώχεια, η ανεργία και η εξαθλίωση των λαών. Γιατί παραμένουν αναγκαία και ρεαλιστικά τα ιδανικά για τα οποία πάλεψε: Η κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, ο σοσιαλισμός.
Ο Τσε γεννήθηκε στο Ροζάριο της Αργεντινής ωςΕρνέστο Γκεβάρα ντε λα Σέρνα, σπούδασε γιατρός και από νωρίς ήρθε σε επαφή με τις επαναστατικές ιδέες. Ταξιδεύει δύο φορές στη Λατινική Αμερική, γνωρίζει τη δυστυχία των λαών της και το 1954 βρίσκεται στη Γουατεμάλα, όπου θα συμμετάσχει ενεργά στην υπεράσπιση της κυβέρνησης του Γιάκομπο Άρμπενς, που χτυπιέται από την ξένη επέμβαση. Στη συνέχεια περνάει στο Μεξικό, όπου συναντιέται για πρώτη φορά με τον Φιντέλ Κάστρο και γίνεται ένας από τους 83 επαναστάτες που θα αποτελέσουν την αποστολή του θρυλικού πλοιαρίου «Γκράνμα». Θα πάρει μέρος στον ένοπλο αγώνα του κουβανικού λαού που θα ανατρέψει τον δικτάτορα Φουλχένσιο Μπατίστα την 1η Γενάρη του 1959. Ο Τσε ήταν ο διοικητής της φάλαγγας που απελευθέρωσε τη Σάντα Κλάρα.Πήρε την κουβανική υπηκοότητα και συνέβαλε στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού στην Κούβα από διάφορες θέσεις, ως πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας, ως υπουργός Βιομηχανίας και μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου Προγραμματισμού, και ενάντια στην εισβολή του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στον Κόλπο των Χοίρων, τον Απρίλη του 1961.
Στις 14/3/1965 κάνει την τελευταία δημόσια εμφάνισή του και φεύγει για να ενισχύσει τον επαναστατικό αγώνα στην Αφρική και στη Λατινική Αμερική, όπου έπεσε με το όπλο στο χέρι πολεμώντας τον καπιταλισμό στη Βολιβία. Το παράδειγμά του, η μαχητικότητά του, το κριτικό του πνεύμα εμπνέουν και θα συνεχίσουν να εμπνέουν εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, στην πάλη για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για το σοσιαλισμό - κομμουνισμό.