Οι μαθητές έχουν δικαίωμα και δίκιο να διεκδικούν!

Να που οι μαθητές με τις κινητοποιήσεις τοπικά σε Βέροια και Αλεξάνδρεια και πανελλαδικά σε δεκάδες πόλεις, μας απέδειξαν το αυτονόητο. Ότι η μαθητική νεολαία έχει σοβαρά προβλήματα, ότι η κυβέρνηση «κωφεύει» καθώς και ότι η νέα γενιά «έχει ιδανικά, ούτε ξεπουλιέται, ούτε προσκυνά» όπως φώναζε στο συλλαλητήριο της Βέροιας. Δεν έχουν οι κινητοποιήσεις αυτές «εθιμοτυπικό χαρακτήρα» Όσοι από εμάς έχουν άμεση επαφή με την Παιδεία, γνωρίζει καλά ότι τα προβλήματα στο χώρο είναι μεγάλα και κυρίως η κατάσταση επιδεινώνεται. Όλα αυτά δείχνουν ότι υπάρχουν διαθέσεις, ώστε η συσσωρευμένη αγανάκτηση που συγκεντρώνεται στους μαθητές για το σημερινό σχολείο να εκφραστεί αγωνιστικά και διεκδικητικά.Οι μαθητές έχουν κάθε λόγο να αγανακτούν, να ξεσηκώνονται, να κινητοποιούνται. Ας σκεφτούμε λίγο:

Τα σημερινά παιδιά από το Δημοτικό ακόμα έχουν φτάσει στο σημείο να αγχώνονται αν χρειαστεί να χάσουν μια μέρα από το σχολείο, γιατί θα τους συσσωρευτεί διπλάσια ύλη και εργασίες. Φτάνουν στα Γυμνάσια φορτωμένα με έναν όγκο πληροφοριών συχνά άχρηστων και σίγουρα ασύνδετων μεταξύ τους και στα 15 τους χρόνια καλούνται να κάνουν πρόωρα επιλογές ζωής. Αναγκάζονται να ξεκινούν τα φροντιστήρια όλο και νωρίτερα. Γιατί το σχολείο δε φτάνει. Γιατί δεν προλαβαίνουν να αφομοιώσουν και να κάνουν κτήμα τους ό,τι διδάσκονται. Τα βιβλία τους είναι γεμάτα από διαστρεβλώσεις και μισές αλήθειες... Φτάνουν στο Λύκειο και συναντούν ένα Γολγοθά: Τρέξιμο από το πρωί μέχρι το βράδυ, συνεχόμενες πανελλαδικού τύπου εξετάσεις και από την Α’ Λυκείου μπαίνουν στο λούκι να κυνηγούν βαθμούς για την πρόσβασή τους σε κάποια σχολή, αντί να μορφώνονται απρόσκοπτα και να ολοκληρώνονται ως προσωπικότητες. Ζουν με ένα διαρκές άγχος και φορτώνονται οι οικογένειές τους με τεράστιο οικονομικό κόστος, όχι μόνο για να περάσουν σε κάποια σχολή, αλλά ακόμα και για να πάρουν το απολυτήριό τους. Από πέρσι, φορτώθηκαν επιπλέον με την «Τράπεζα Θεμάτων», έναν νέο μεγάλο όγκο ύλης δηλαδή, με εκατοντάδες θέματα που πρέπει να διαβάζουν από τώρα ή να εκπαιδεύονται σε αυτά στα φροντιστήρια, προκειμένου να τα μάθουν για τις εξετάσεις στο τέλος της χρονιάς. Πρόκειται για ένα μέτρο χωρίς ουσιαστικό παιδαγωγικό νόημα και αξία, που τα αποτελέσματά του φάνηκαν επιπλέον πέρσι με την πληθώρα των μετεξεταστέων, με νέα φροντιστήρια και ιδιαίτερα μέσα στο καλοκαίρι. Και σ’ όλα αυτά προστίθενται οι ελλείψεις εκπαιδευτικών, οι ελλείψεις βιβλίων στα ΕΠΑΛ ακόμα και σε πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα, το πρόβλημα με τις μεταφορές που αφορά χιλιάδες μαθητές και τις οικογένειές τους...

Ενάντια σε όλα αυτά κινητοποιούνται οι μαθητές, αυτά τα προβλήματα αφορούν τα αιτήματά τους. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τα μεγάλα προβλήματα των σχολείων. Το ίδιο δεν μπορεί να αμφισβητείται και το δικαίωμα των μαθητών να κινητοποιούνται και να διεκδικούν. Όμως, τα δίκαια αιτήματα των μαθητών το υπουργείο Παιδείας τα αντιμετώπισε με απαξιωτικό τρόπο, σαν να μην υπάρχουν, αφού ο υπουργός Παιδείας αναφέρθηκε στις μαθητικές κινητοποιήσεις σαν... καταλήψεις που επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο τέτοια εποχή ενόψει της επετείου του Πολυτεχνείου. Επιστράτευσε τις απειλές για μαθήματα μέσα στο Πάσχα, που υποκριτικά προβλέπονται στο Προεδρικό Διάταγμα για την αναπλήρωση της ύλης που χάνεται από καταλήψεις, την ίδια στιγμή που η ύλη που χάνεται από τις ελλείψεις εκπαιδευτικών είναι πολύ περισσότερη. Επιπλέον, ήρθε και η παρέμβαση της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου που στέλνει εισαγγελείς και αστυνομικούς στα σχολεία της χώρας, για να τρομοκρατήσει τους μαθητές και να σταματήσουν τον αγώνα τους.

Η τρομοκρατία, λοιπόν, δεν πρέπει να περάσει. Γονείς, εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι πρέπει να σηκώσουν τείχος αλληλεγγύης και στήριξης των δίκαιων αιτημάτων των μαθητών για το σχολείο που έχουν ανάγκη σήμερα, για το σχολείο που τους αξίζει, που θα τους μορφώνει κι όχι θα τους εξοντώνει, που δε θα χρειάζεται να πληρώνουν για το κάθε τι, αλλά που θα μπορούν να παίρνουν όλα τα παιδιά ολοκληρωμένη και ουσιαστική μόρφωση. Οι μαθητές έχουν δικά τους συλλογικά όργανα, έχουν τα μαθητικά τους συμβούλια, τα 5μελή και τα 15μελή, έχουν θεσμοθετημένο δικαίωμα να συνεδριάζουν, να κάνουν γενικές συνελεύσεις, να κουβεντιάζουν, να αποφασίζουν και να δρουν συλλογικά, με τις μορφές που αποφασίζουν, διεκδικώντας όλα όσα τους ανήκουν στη μόρφωση και τη ζωή. Εχουν κάθε δικαίωμα να ορθώνουν ανάστημα, να παίρνουν στα δικά τους χέρια την οργάνωση της συλλογικής τους δράσης, να έχουν γνώμη, να αναπτύσσουν τη δημιουργικότητα και τη φαντασία τους για να κάνουν πράξη τα όνειρα και τις ανάγκες τους για ένα καλύτερο σχολείο, για μια καλύτερη ζωή. (ΦΩΤΟ από την κνητοποίηση των μαθητών της Βέροιας στις 5/11-κάτω από την Δ/νση Β'θμιας Εκπαίδευσης)

Προηγούμενο άρθρο

Πού πάμε τελικά;

Επόμενο άρθρο

Όχι μειωμένες απαιτήσεις από μέρους μας