Τα δεσμά...

Μνημείο προκλητικότητας είναι η προσπάθεια της κυβέρνησης να παρουσιάσει ως «θετική εξέλιξη» για τον λαό την αξιολόγηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Τα πανηγύρια περί «τέλους της επιτήρησης» δεν αξίζουν καν σχολιασμό, όταν υπάρχουν τα μνημόνια διαρκείας της ΕΕ, που σφίγγουν σαν τανάλιες τις ανάγκες και τα δικαιώματα του λαού, για να θωρακίζονται τα συμφέροντα και τα κέρδη του κεφαλαίου, ειδικά στις σημερινές συνθήκες της πολεμικής προετοιμασίας και εμπλοκής. Πού αποσπάει η κυβέρνηση καθαρό 10άρι; Στη φοροληστεία του λαού, στην εξυπηρέτηση του χρέους και τους δείκτες της καπιταλιστικής ανάπτυξης, που είναι βέβαια αναιμικοί, αλλά αντανακλούν την αντιλαϊκή ενσωμάτωση των κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης. Αρα τα εύσημα της ΕΕ πάνε στην κυβέρνηση για τη «σταθερότητα» της άγριας αντιλαϊκής πολιτικής. Αυτό που κρύβουν όσοι πανηγυρίζουν είναι ότι η έκθεση συνοδεύεται από 20 συστάσεις (είναι που τελείωσε η επιτήρηση...), καθεμιά από τις οποίες είναι και μια νέα μαχαιριά στα δικαιώματα και τις ανάγκες του λαού.

Πρώτα απ' όλα, οι όποια «χαλάρωση» στους δημοσιονομικούς περιορισμούς αφορά τη στήριξη των μονοπωλίων της Ενέργειας, μετά από αυτά της πολεμικής οικονομίας. Κατά τα άλλα, η κυβέρνηση καλείται να κλιμακώσει τα αντιλαϊκά μέτρα σε όλους τους τομείς (ιδιωτικοποιήσεις, συγκέντρωση και συγκεντροποίηση τομέων της οικονομίας κ.τ.λ.), ειδικά μπροστά στα χειρότερα που προμηνύει για την οικονομία η γενίκευση του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Για κερασάκι στην τούρτα, συστήνεται η αύξηση του Ειδικού Φόρου στα καύσιμα, στο όνομα της «πράσινης μετάβασης», που σημαίνει ακόμα πιο ακριβή Ενέργεια για τον λαό. Αλήθεια, τι λένε γι' αυτό τα κόμματα της συστημικής αντιπολίτευσης που ξεπλένουν το «κράτος δικαίου» της ΕΕ και παρουσιάζουν τη φοροληστεία του λαού από την κυβέρνηση ως «παρέκκλιση από το ευρωπαϊκό κεκτημένο»; Κοροϊδία στο τετράγωνο για τα λαϊκά στρώματα, που έχουν έναν μόνο δρόμο να βαδίσουν. Αυτόν της αντεπίθεσης, για να σπάσουν τα δεσμά της «επιτήρησης», που επιβάλλει η καπιταλιστική εξουσία στις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, συνθλίβοντας στις μυλόπετρες του κέρδους τις δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα για την ικανοποίησή τους.

Προηγούμενο άρθρο

Πρώτες σκέψεις για το νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης

Επόμενο άρθρο

Ορόσημο