Θρησκεία και πολιτική…

Ο σημερινός (17/1)  γιορτασμός του Πολιούχου της Βέροιας Αγίου Αντωνίου, έδωσε μία καλή ευκαιρία-ενώ η προεκλογική κούρσα βρίσκεται στην τελευταία της στροφή-διάφοροι υποψήφιοι των εκλογών, καθώς και πρόεδρος των ΑΝΕΛ Π Καμένος να κάνουν την εμφάνιση τους στην εκκλησία (ΦΩΤΟ) και φυσικά να εισπράξουν τα βλέμματα των πιστών ή και να μοιράσουν χαιρετούρες σ’αυτούς.

Το έχουμε τονίσει πολλές φορές. Είναι ανάγκη τα θρησκευτικά πιστεύω να μένουν έξω από τις προεκλογικές εκστρατείες κομμάτων και υποψηφίων και κυρίως να μένουν έξω από τις διάφορες στρατηγικές «πολιτικού μάρκετινγκ». Η θρησκευτική πίστη και η συμμετοχή στα διάφορα τελετουργικά γύρω από αυτή είναι «προσωπικά ζητήματα». Και επιτέλους τόσους αιώνες μετά τη Γαλλική Επανάσταση το αίτημα για ουσιαστικό διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους είναι ακόμη το ζητούμενο…

Υ.Γ Ενδιαφέρον έχουν και τα όσα ο ηγέτης της Οκτωβριανής Επανάστασης Β.Ι. Λένιν έγραφε γενικότερα για το όλο ζήτημα, για όσους φυσικά θέλουν να εντρυφήσουν βαθύτερα: «… Ο μαρξισμός λέει: πρέπει να ξέρουμε ν' αγωνιζόμαστε κατά της θρησκείας, και γι' αυτό πρέπει να εξηγήσουμε υλιστικά την πηγή της πίστης και της θρησκείας μέσα στις μάζες. Την πάλη κατά της θρησκείας δεν μπορούμε να την περιορίζουμε σ' ένα αφηρημένο ιδεολογικό κήρυγμα, δεν μπορούμε να την ανάγουμε σ' ένα τέτοιο κήρυγμα. Την πάλη αυτή πρέπει να τη συνδέσουμε με τη συγκεκριμένη πρακτική του ταξικού κινήματος που αποβλέπει στην εξάλειψη των κοινωνικών ριζών της θρησκείας. Γιατί διατηρείται η θρησκεία στα καθυστερημένα στρώματα του προλεταριάτου της πόλης, στα πλατιά στρώματα του μισοπρολεταριάτου, καθώς και στη μάζα της αγροτιάς; Εξαιτίας της αμορφωσιάς του λαού, απαντάει ο αστός προοδευτικός, ο ριζοσπάστης ή ο αστός υλιστής. Συνεπώς, κάτω η θρησκεία, ζήτω ο αθεϊσμός, η διάδοση των αθεϊστικών αντιλήψεων είναι το κυριότερο μας καθήκον. Ο μαρξιστής λέει: Δεν είναι αλήθεια. Μια τέτοια άποψη είναι επιφανειακή, αστικά περιορισμένη πολιτιστική προπαγάνδα. Μια τέτοια άποψη δεν εξηγεί τις ρίζες της θρησκείας αρκετά βαθιά, υλιστικά, αλλά ιδεαλιστικά. Στις σύγχρονες καπιταλιστικές χώρες οι ρίζες αυτές είναι κυρίως κοινωνικές. Η κοινωνική εξάρτηση των εργαζόμενων μαζών, η καταφανής απόλυτη αδυναμία τους μπροστά στις τυφλές δυνάμεις του καπιταλισμού, που προξενεί κάθε μέρα και κάθε ώρα χίλιες φορές φρικτότερα βάσανα, αγριότερα μαρτύρια στους απλούς ανθρώπους της δουλειάς απ' ό,τι οποιαδήποτε έκτακτα γεγονότα, όπως πόλεμοι, σ εισμοί κτλ., να που βρίσκεται η βαθύτερη σύγχρονη ρίζα της θρησκείας. "Ό φόβος δημιούργησε τους θεούς". Ό φόβος μπροστά στην τυφλή δύναμη του κεφαλαίου, που είναι τυφλή γιατί δεν μπορεί να προβλεφτεί από τις μάζες του λαού, που στο κάθε βήμα της ζωής του προλετάριου και του μικρονοικοκύρη η δύναμη αυτή απειλεί να του φέρει και του φέρνει την "ξαφνική", την "αναπάντεχη", την "τυχαία" καταστροφή, τον όλεθρο, τη μετατροπή του σε ζητιάνο, σε πόρνη, το θάνατο από την πείνα, να η ρίζα της σύγχρονης θρησκείας που πριν απ' όλα και πάνω απ' όλα πρέπει να έχει υπόψη του ο υλιστής, αν δεν θέλει να παραμείνει υλιστής του νηπιαγωγείου. Κανένα διαφωτιστικό βιβλίο δεν πρόκειται να ξεριζώσει τη θρησκεία από τις μάζες που καταπιέζονται από το καπιταλιστικό κάτεργο και που εξαρτιόνται από τις τυφλές καταστροφικές δυνάμεις του καπιταλισμού, όσο αυτές οι μάζες δεν θα μάθουν μόνες τους ν' αγωνίζονται ενωμένες, οργανωμένα, συστηματικά, συνειδητά ενάντια σ' αυτή τη ρίζα της θρησκείας, ενάντια στην κυριαρχία του κεφαλαίου σ' όλες τις μορφές…» (26 Μαϊου 1909Πηγή:Λένιν Άπαντα, τόμος 17 σελ.423-434, Σύγχρονη Εποχή

Προηγούμενο άρθρο

Αλήθειες περί χρέους

Επόμενο άρθρο

Ραγδαία αύξηση της φτώχειας και της ανεργίας στην Ελλάδα, στη διάρκεια της κρίσης