Τότε και τώρα: Η Ελλάδα ως «πάροχος ασφάλειας»

«Η Ελλάς δεν προσέρχεται ενώπιον της Συνδιασκέψεως απλώς ως αιτούσα. Προσέρχεται ως μία δύναμις έτοιμος να αναλάβει τας ευθύνας και τα βάρη που συνεπάγεται η εγκαθίδρυσις μιας νέας διεθνούς τάξεως πραγμάτων εις την Ανατολήν (...)

Διαθέτομεν στρατόν έτοιμον, ετοιμοπόλεμον και πειθαρχημένον, ο οποίος δύναται να χρησιμοποιηθεί αμέσως όπου η Συνδιάσκεψις κρίνει αναγκαίον (...) Η Ελλάς διαθέτει 300.000 άνδρας υπό τα όπλα, οι οποίοι δύνανται να τεθούν εις την υπηρεσίαν των κοινών ιδανικών των Συμμάχων, απαλλάσσοντες τας μεγάλας δυνάμεις από την ανάγκην να διατηρούν πολυπληθείς φρουράς εις την Εγγύς Ανατολήν».

Θα μπορούσε να είναι κουίζ (ποιος τα λέει αυτά;), αλλά η απάντηση παραείναι εύκολη... Πρόκειται για ομιλίες του Βενιζέλου ή υπομνήματα που αντάλλασσε με τους συμμάχους - νικητές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, λίγο πριν τη Μικρασιατική Εκστρατεία.

Τότε που έκανε ...«παράσταση ισχύος» στην Αντάντ, ότι η Ελλάδα διαθέτει τη θέληση και τη στρατιωτική ικανότητα να βγάλει τη βρώμικη δουλειά για λογαριασμό τους, διεκδικώντας ως έπαθλο την κυριαρχία στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου... Η συνέχεια είναι γνωστή.

* * *

107 χρόνια μετά, τίποτα δεν είναι ίδιο με την εποχή που η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατέρρεε ολοκληρωτικά και οι νικητές του ιμπεριαλιστικού πολέμου διαμοίραζαν τα ιμάτιά της. `Η μάλλον, σχεδόν τίποτα...

Οι αστικές πολιτικές δυνάμεις της εποχής - με όλες τις αντιθέσεις τους - ήταν προσηλωμένες σε έναν και μόνο στόχο: Να επεκτείνουν τον ζωτικό χώρο της αστικής τάξης, να υπερασπιστούν με κάθε τρόπο τον μεγαλοϊδεατισμό της στις 5 θάλασσες και στις 2 ηπείρους.

Γι' αυτό, άλλωστε, πίσω από τη Μικρασιατική Εκστρατεία (και τους σχεδιασμούς των «συμμάχων») στοιχήθηκαν βενιζελικοί και αντιβενιζελικοί (όταν έγιναν κυβέρνηση)...

Οι μετέπειτα 50.000 νεκροί Ελληνες στρατιώτες, οι 75.000 τραυματίες και ανάπηροι, οι κοντά 1.500.000 ξεριζωμένοι, που άφησαν πίσω τους πάνω από 600.000 νεκρούς, είναι ο απολογισμός ενός στυγνού εγκλήματος που φέρει την υπογραφή της αστικής τάξης, σύσσωμων των κομμάτων της και βέβαια των διεθνών συμμάχων της...

* * *

Στις 20 Αυγούστου 1950, στον απόηχο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, λίγο πριν το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα αναχωρήσει για την Κορέα, η κυβέρνηση Πλαστήρα εξηγούσε κάπως έτσι την «εθνικά περήφανη» αποστολή:

«Η Ελλάς, έχουσα πλήρη συναίσθησιν των υποχρεώσεών της ως μέλους των Ηνωμένων Εθνών και πιστή εις τας αρχάς της διεθνούς αλληλεγγύης και της προασπίσεως της ελευθερίας, αποφάσισε να συμμετάσχει ενεργώς εις τον αγώνα προς απόκρουσιν της απροκλήτου επιθέσεως κατά της Δημοκρατίας της Κορέας (...) Η ελληνική συμβολή αποτελεί έμπρακτον απόδειξιν ότι η χώρα μας δεν διστάζει να προσφέρει τας υπηρεσίας της διά την εμπέδωσιν της παγκοσμίου ειρήνης».

Το αποτέλεσμα είναι κι εδώ γνωστό: Σχεδόν 200 Ελληνες στρατιώτες νεκροί και πάνω από 600 τραυματίες. Η συμμετοχή στον πόλεμο επιτάχυνε την ένταξη της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ δυο χρόνια μετά, εκπληρώνοντας μια άλλη Μεγάλη Ιδέα της αστικής τάξης εκείνη την εποχή...

* * *

Παρένθεση: Ο Πλαστήρας είχε πάρει μέρος ως αντισυνταγματάρχης στη συμμαχική αποστολή στην Ουκρανία το 1919 για την κατάπνιξη της νεαρής σοβιετικής εξουσίας. Για την εκστρατεία αυτή ο πρωθυπουργός Βενιζέλος έλεγε: «Η Ελλάς θεωρεί ότι η μοίρα της είναι συνδεδεμένη με την τύχη των Συμμάχων της και δεν θα διστάσει προ ουδεμίας θυσίας προκειμένου να συνεισφέρει εις την παγκόσμιονσταθερότητα».

Και ο Πλαστήρας, ως στρατιωτικός, αλληλογραφούσε από το μέτωπο της ιμπεριαλιστικής επέμβασης:«Η παρουσία μας εδώ, παρά τας δυσκολίας, εξυψώνει το γόητρον της Ελλάδος εις τα όμματα των Συμμάχων μας και αποδεικνύει ότι ο ελληνικός στρατός είναι αντάξιος των μεγάλων ευρωπαϊκών στρατών».

* * *

«Αυτά ανήκουν στο παρελθόν» θα σκεφτεί κανείς. Μέχρι να ακούσει το παραλήρημα της σημερινής κυβέρνησης (διά του υπουργού Εξωτερικών), για να καταλάβει ότι ο πόλεμος είναι «τρόπος ύπαρξης» για την αστική τάξη.

Και ότι η εμπλοκή της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που μαίνεται ξανά σήμερα, έχει τις ίδιες αιτίες και τα ίδια προσχήματα από την αστική τάξη, τις κυβερνήσεις, τα κόμματα και τους συμμάχους της.

Εχει βέβαια και μια νέα «Μεγάλη Ιδέα»: Την αναβάθμιση της χώρας στους ενεργειακούς και μεταφορικούς δρόμους, που αναχαράσσονται με φωτιά και τσεκούρι στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή σήμερα, σε όλο τον κόσμο αύριο...

* * *

Να ποιο είναι το σύγχρονο αφήγημα για τη συμμετοχή της χώρας στα ιμπεριαλιστικά μέτωπα, από την Ουκρανία και τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι την Ερυθρά και τον Περσικό Κόλπο:«(...) η χώρα μας όχι μόνο δεν στηρίζεται σε αλλότριες πλάτες, αλλά βάζει πλάτη σε άλλα κράτη (...) έχουμε ηγετικό ρόλο στην επιχείρηση EUNAVFOR ASPIDES της Ευρωπαϊκής Ενωσης για την προστασία της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας στην Ερυθρά Θάλασσα, αλλά και στην επιχείρηση EUNAVFOR Irini στην Κεντρική Μεσόγειο (...)

Η Ελλάδα πια δεν παρακολουθεί, η Ελλάδα δρα (...) για πρώτη φορά, έχει καταστεί από πελάτης ασφαλείας σε πάροχο ασφαλείας. Σκεφτόμασταν ποτέ ότι η Ελλάδα θα παρείχε ασφάλεια με τον τρόπο που το έπραξε στην Κύπρο, στη Μέση Ανατολή, στον Κόλπο, στη Βόρεια Ελλάδα; Αρα, σήμερα η Ελλάδα έχει την ισχύ και την εξάγει και είναι σημαντικό ότι όχι μόνο την έχει, αλλά έχει και την παράσταση ισχύος να το επιβάλλει...

(...) η Ελλάδα αναπτύχθηκε διπλωματικά και σήμερα βρίσκεται στο απόγειο της ισχύος της. Στον σκληρό πυρήνα όλων των μεγάλων διεθνών οργανισμών, με στρατηγικές συμμαχίες με κρίσιμες χώρες (...) σε δύο μήνες αναλαμβάνουμε την Προεδρία του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και καθορίζουμε την αρχιτεκτονική ασφαλείας ολόκληρου του κόσμου».

* * *

Κι επειδή υπάρχουν κόμματα (βλέπε σοσιαλδημοκρατία) που καταγγέλλουν την κυβέρνηση ότι για τη συμμετοχή της στα «συμμαχικά» πολεμικά σχέδια δεν διεκδικεί τα ανάλογα «ανταλλάγματα» (π.χ. στα Ελληνοτουρκικά), πράγμα που σκοπεύουν να κάνουν αυτά αν γίνουν κυβέρνηση, να τι έλεγε ο Βενιζέλος στο Παρίσι το 1919, υπερασπιζόμενος την ελληνική αποστολή στην ουκρανική εκστρατεία και το «δικαίωμα» της ελληνικής αστικής τάξης να ανταμειφθεί στη μοιρασιά της λείας του Α' Παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού Πολέμου:

«Εστείλαμε τα παιδιά μας να πολεμήσουν εις τας παγωμένας πεδιάδας της Ρωσίας, όχι διότι είχαμε απευθείας συμφέροντα εκεί, αλλά διότι θέλαμε να αποδείξουμε εμπράκτως ότι η Ελλάς είναι ένας πιστός σύμμαχος, έτοιμος να χύσει το αίμα της διά τα κοινά συμφέροντα της Αντάντ. Αναμένω τώρα από τη Γαλλία να αναγνωρίσει αυτή τη θυσία»...

Οποιαδήποτε ομοιότητα με το παρόν δεν είναι καθόλου (μα καθόλου) συμπτωματική...

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Το ΚΚΕ για την ανάρτηση του Πρωθυπουργού: Ο λαός θα τους δώσει την απάντηση που τους χρωστάει στο πανελλαδικό συλλαλητήριο στη ΔΕΘ

Επόμενο άρθρο

Πανελλαδική Επιτροπή Μπλόκων: Στη ΔΕΘ οι αγρότες για να δώσουν συνέχεια στον αγώνα τους