Οι «ειδικοί»...

Η διαρροή μέρους των πρακτικών από την «επιτροπή των ειδικών» για την πανδημία επιβεβαιώνει εκείνο που ο κόσμος έχει τούμπανο και η κυβέρνηση κρυφό καμάρι.

Οτι δηλαδή η διαχείριση της πανδημίας σε κάθε της βήμα δεν γίνεται «με αποκλειστικό κριτήριο την επιστήμη και προτεραιότητα την προστασία της υγείας», όπως μονότονα ισχυρίζεται η κυβέρνηση, αλλά με βάση το πολιτικό πλαίσιο που διαμορφώνει η ίδια, ζυγίζοντας τα πάντα με βάση το «κόστος - όφελος» για το κεφάλαιο, τους επιχειρηματικούς ομίλους και τα συμφέροντά τους. Αυτοί είναι οι «ειδικοί» και με βάση τα δικά τους «πρωτόκολλα» παίζουν κορόνα - γράμματα την υγεία του λαού πάνω από ένα χρόνο τώρα.

Αλλωστε, η εικόνα που δίνουν τα πρακτικά της επιτροπής, με την κυβέρνηση να υποδεικνύει τα περί «δημοσιονομικών αντοχών» και «οικονομικού κόστους» και να ανακοινώνει ότι η «αυτοδιάγνωση» επαρκεί, για να μην πάρει κανένα άλλο μέτρο, ενώ τα νοσοκομεία στενάζουν, κάθε άλλο παρά πρωτόγνωρη είναι.

Ποιος δεν θυμάται πέρυσι τέτοια εποχή την κυβέρνηση να «κόβει και να ράβει» τα υγειονομικά πρωτόκολλα στα μέτρα των τουριστικών ομίλων, των τουρ οπερέιτορ, των αερομεταφορέων και των εφοπλιστών; Να επικαλείται απίθανα «επιστημονικοφανή» επιχειρήματα, για να δικαιολογήσει την άρνησή της να παρθούν όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας των εργαζομένων στον Τουρισμό, των κατοίκων και των ταξιδιωτών, όπως μαζικά και επαναλαμβανόμενα τεστ, ενίσχυση των πρωτοβάθμιων δομών Υγείας, αυξημένα δρομολόγια κ.ο.κ.;

Εως και «μελέτες» ότι στα ΜΜΜ, στα γεμάτα αεροπλάνα και τα τιγκαρισμένα πλοία «δεν κολλάει» (!) επικαλούνταν τότε η κυβέρνηση, ενώ δεν έλειπαν και δημόσιες διαφοροποιήσεις από μέλη της επιτροπής για τον τρόπο που άνοιγε ο τουρισμός. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά, με την έκρηξη των κρουσμάτων που ακολούθησε.

Μάλιστα, λίγους μήνες μετά, ο υπουργός Τουρισμού αποκάλυπτε κυνικά τα πραγματικά «πρωτόκολλα» που αξιοποιήθηκαν, λέγοντας πως «αν βάζαμε οριζόντια 72ωρο τεστ για είσοδο το καλοκαίρι, θα έμπαιναν στην Ελλάδα μόλις 100.000 τουρίστες αντί για 4,4 εκατομμύρια».

Ακριβώς ένα χρόνο μετά, όμως, βρισκόμαστε στο ίδιο ακριβώς σημείο, καθώς η κυβέρνηση ετοιμάζεται ξανά να ανοίξει τον τουρισμό με τους ίδιους ακριβώς όρους που υπαγορεύουν τα συμφέροντα των ομίλων, λέγοντας προκλητικά πως «τα πρωτόκολλα λειτουργίας υπάρχουν και ισχύουν, στη βάση όσων εφαρμόστηκαν πέρυσι, καθώς αποδείχθηκαν άκρως επιτυχημένα και αποτελεσματικά»! Επιστρατεύει μάλιστα και το «πιστοποιητικό εμβολιασμού», ενώ οι επιστήμονες σε όλο τον κόσμο εκφράζουν τουλάχιστον επιφύλαξη για το αν οι εμβολιασμένοι δεν μεταδίδουν στους υπόλοιπους.

Ο τουρισμός δεν είναι βέβαια το μόνο παράδειγμα. Και δεν χρειάζονται τα πρακτικά της επιτροπής για να φανταστεί κανείς τι κρυβόταν πέρυσι το φθινόπωρο πίσω από τα απίθανα επιχειρήματα για τον ιό που... «δεν κολλάει στα σχολεία» και για τα 25άρια τμήματα που είναι καλύτερα από τα 15άρια (!) ώστε η κυβέρνηση να ανοίξει τα σχολεία χωρίς ουσιαστικά μέτρα προστασίας, απορρίπτοντας ως «κοστοβόρα» τα αιτήματα μαθητών, γονιών και εκπαιδευτικών.

Οταν όμως τα κρούσματα άρχισαν να ξεφεύγουν επικίνδυνα στα σχολεία, οι επιστημονικές απόψεις εργαλειοποιήθηκαν «από την ανάποδη» για να διακοπεί κάθε εκπαιδευτική διαδικασία αντί να παρθούν μέτρα. Για να έρθει σήμερα η κυβέρνηση να ανοίξει τα σχολεία όπως τα έκλεισε, χωρίς κανένα επιπλέον μέτρο, παραπέμποντας στην «πρωτοπόρα»... αυτοδιάγνωση, που βέβαια η επιστημονική κοινότητα διεθνώς προειδοποιεί ότι σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελεί το μοναδικό μέτρο.

Αλλά και στους χώρους δουλειάς, όπου η πανδημία «γαζώνει» με τα πρωτόκολλα της εργοδοσίας και αναγνωρίζονται από διεθνείς επιστημονικές έρευνες ως βασικές εστίες υπερμετάδοσης του κορονοϊού, η κυβέρνηση έρχεται να απαλλάξει και με τη «βούλα» το κεφάλαιο από κάθε υποχρέωση για μαζικά επαναλαμβανόμενα τεστ, φορτώνοντας εξολοκλήρου το «κρίμα» στην «ατομική ευθύνη» και την υποτιθέμενη «αυτοδιάγνωση» από τους ίδιους τους εργαζόμενους.

Τα παραδείγματα δεν έχουν τέλος και θα μπορούσε κανείς να αναφέρει άλλα τόσα για το πώς τα συμφέροντα του κεφαλαίου αποτελούν από την αρχή έως το τέλος το μόνο «πρωτόκολλο» στο οποίο βασίζεται η κυβέρνηση. Αυτό δηλαδή που πρέπει να μπει στο στόχαστρο της οργανωμένης παρέμβασης του λαού, με τη διεκδίκηση ουσιαστικών μέτρων προστασίας της υγείας και της ζωής του.