Ουσιαστική ενημέρωση…

Η κυβερνητική συσκότιση σημαντικών στοιχείων για την εξέλιξη της πανδημίας, οι μεθοδεύσεις σε ό,τι αφορά το τι δημοσιεύεται και τι όχι, αλλά και η πραγματική απουσία στοιχείων λόγω ελλιπούς ή ανύπαρκτης πρόληψης και ιχνηλάτησης σε μια σειρά κρίσιμους χώρους, δεν είναι καινούργιο «φρούτο».

Ούτε είναι βέβαια ζήτημα «ανικανότητας», «λάθος χειρισμών» κ.ο.κ., όπως ισχυρίζονται αποπροσανατολιστικά διάφορα επιτελεία, με αφορμή δημοσιεύματα στον αστικό Τύπο για τον τρόπο καταγραφής των κρουσμάτων, που δημιουργούν πράγματι ερωτήματα.

Η κυβέρνηση βάφτισε από την πρώτη στιγμή την πανδημία «αόρατο εχθρό», συγκαλύπτοντας και μ' αυτόν τον τρόπο τις τεράστιες ελλείψεις στους μηχανισμούς παρακολούθησης και ιχνηλάτησης, που είναι αναγκαίοι για τον έγκαιρο και αποτελεσματικό έλεγχο του ιού. Επιστημονικοί φορείς κατήγγειλαν την απουσία ουσιαστικής ενημέρωσης για τα πραγματικά δεδομένα στα οποία βασίζονταν οι πολιτικές αποφάσεις της κυβέρνησης για τη διαχείριση της πανδημίας.

Από το πρώτο κιόλας κύμα, υγειονομικοί, συνδικάτα και φορείς ανέδειξαν ότι τα στοιχεία των κρουσμάτων και άλλα στοιχεία που αφορούν στην πανδημία κουκουλώνονται και «καναλιζάρονται» αναλόγως, σε πλήρη αντιστοιχία με τα υγειονομικά πρωτόκολλα που πετσοκόφτηκαν για να υπηρετήσουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου σε βάρος της υγείας του λαού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι καλοκαιρινές μεθοδεύσεις της κυβέρνησης για τα κρούσματα στους τουριστικούς προορισμούς.

Ακόμα μεγαλύτερο είναι το συνεχιζόμενο κουκούλωμα και η απουσία επαρκών στοιχείων σε σχέση με τους χώρους δουλειάς. Το πλήθος συρροών κρουσμάτων κορονοϊού σε μεγάλους εργασιακούς χώρους, βιομηχανίες, σούπερ μάρκετ κ.ά. που είδε το φως της δημοσιότητας, ανάγκασε και κυβερνητικά στελέχη να ομολογήσουν ότι οι χώροι δουλειάς έχουν μετατραπεί σε εστίες υπερμετάδοσης. Ποτέ ωστόσο η κυβέρνηση δεν έδωσε συγκεκριμένα στοιχεία.

Η πλήρης συσκότιση των σχετικών στοιχείων είναι σε πλήρη «αρμονία» με τα «πρωτόκολλα» που είναι κομμένα και ραμμένα στα μέτρα της μεγαλοεργοδοσίας, με τα «πρωτόκολλα συγκάλυψης και διασποράς», όπως τα ονομάζουν τα συνδικάτα, με τα ανεπαρκή ή ανύπαρκτα μέτρα πρόληψης, την απουσία έγκαιρης και πραγματικής ιχνηλάτησης ακόμα και μετά την επιβεβαίωση κρουσμάτων. Ακριβώς επειδή όλα τα παραπάνω θεωρούνται «κόστος» και «εμπόδιο» για τα κέρδη του κεφαλαίου.

Αντίστοιχο «σκοτάδι» επικρατεί και για τα στοιχεία που αφορούν σε δομές με ευπαθείς ομάδες. Για παράδειγμα, στο έδαφος των ανεπαρκέστατων μέτρων της κυβέρνησης και της εργοδοτικής ασυδοσίας, σχεδόν καθημερινά πλέον ακούμε και για ένα ακόμα γηροκομείο με συρροή κρουσμάτων. Παρά όμως τη βέβαιη επίδραση αυτής της εξέλιξης στην άνοδο της θνησιμότητας, ακόμα και τώρα η κυβέρνηση αρνείται να δώσει συγκεκριμένα στοιχεία για τα κρούσματα, τους θανάτους, τους διασωληνωμένους... επικαλούμενη την «προστασία προσωπικών δεδομένων»!

Και ο κατάλογος των σχετικών μεθοδεύσεων δεν έχει τέλος: Πόσοι ασθενείς χάνουν τη ζωή τους πριν καν νοσηλευθούν σε ΜΕΘ; Πόσοι υγειονομικοί νοσούν ή βρίσκονται σε καραντίνα σε όλη τη χώρα; Σκοτάδι... Ακόμα και τα στοιχεία για τις νοσηλείες, την πληρότητα στις ΜΕΘ, τον αριθμό των τεστ, τη θετικότητα δίνονται σποραδικά, ακανόνιστα, όποτε και όπως επιλέγει η κυβέρνηση.

Οι εργαζόμενοι, ο λαός, οι υγειονομικοί έχουν δικαίωμα σε πλήρη και διαφανή ενημέρωση για την εξέλιξη της πανδημίας, για την πραγματική κατάσταση στα νοσοκομεία, στους χώρους δουλειάς, στις κλειστές δομές, στα σχολεία. Επιβεβαιώνεται ταυτόχρονα η ανάγκη να ενταθεί η συλλογική πάλη για την προστασία της υγείας και της ζωής του λαού, απέναντι στην προσπάθεια της κυβέρνησης να συγκαλύψει τις ευθύνες της, αποκρύπτοντας τις αληθινές διαστάσεις και τις πραγματικές εστίες της πανδημίας.

Προηγούμενο άρθρο

«Αυτονόητα»

Επόμενο άρθρο

Δύο κόσμοι…